Col 6A1, MALAT1 ve PD1 ekspresyonlarının ileri evre ve Fhurman nükleer derecesi yüksek renal hücreli karsinomlarda prognostik belirteç olarak kullanımı ve yeni tedavi yaklaşımlarına katkısı

Genel Bilgiler*: Renal hücreli karsinom (RCC) tüm kanserlerin yaklaşık % 2 -3%’ ünü oluşturmaktadır (1). En önemli prognostik faktörler, tümör boyutu, histolojik alt tip, nükleer grade, tümörün lokal yayılımı ve tanı anında metastatik hastalık mevcudiyetidir (2). Tanı ve tedavi stratejilerinde yeni gelişmelere rağmen ileri evre ve metastatik RCC hastalarının prognozu halen kötüdür. RCC’nin etyolojisi ve tedavi duyarlılığın aydınlatilabilmesi için moleküler mekanizmaların ve bazı biyolojik belirteçlerin belirlenebilmesi gereklidir (1). Kollojen 6 mikrofilomentler arasında bir ağ oluşturarak hücreler için yapısal destek sağlayan önemli bir ekstrasellüler matriks proteindir (3). Aynı zamanda hücre apopitozunu düzenleyen yolaklarda tetikleyici sinyal olarak rol alır. İnflamasyonda ve tümör progresyonunda etkindir (4). Günümüzde Col6A1’in yüksek ekspresyonunun birçok tümör için metastatik potansiyeli arttırdığını bilmekteyiz. Ancak RCC prognozu üzerine etkisi henüz bilinmemektedir (1). MALAT 1, kanser gelişiminde mekanizması net olarak bilinmese de potansiyel kanser biyo belirteçi olarak bilinmektedir (5). Akciğer kanseri, pankreas kanseri ve servikal kanser tümörogenezinde etkin rolü olduğu bilinmektedir, ancak renal hücreli karsinomlardaki rolü halen net değildir (6). PD1 ekspresyonunun farklı tümörlerde klinik cevap ve prognoz ile ilişkili olduğu bilinmektedir. Yapılan çalışmalarda metastatik malign melanom hastalarında, nonskuamoz akciğer kanserlerinde PD1 ekspresyonu klinik yanıt ve mortalite ile ilişkili bulunmuştur. Ancak skuamöz hücreli akciğer karsinomu, RCC hastalarında PD1 ekspresyonu ile prognoz oranında ilişki bulunamamıştır. Ancak bu konudaki veriler yeterli değildir (7). Bir çok tümörün prognozu ile ilişkilendirilen Col6A1, MALAT1 ve PD1 immünohistokimyasal belirteçlerinin ileri evre ve Fhurman nükleer derecesi yüksek Renal Hücreli Karsinomlar’daki ekspresyonu ile ilgili yeterli klinik ve patolojik çalışma bulunmamaktadır. Bu alanda yapılacak yeni çalışmalar bu antikorların prognostik belirteç olarak kullanılabilme potansiyelini ve yeni tedavi yaklaşımlarına katkısını belirlemede faydalı olacaktır.