Tip 2 diyabetli hastalarda cerrahisiz periodontal tedaviye ek olarak yapılan diyod lazer dekontaminasyon uygulamasının periodontal parametreler üzerine etkisi

Bu çalışmada kontrollü ve kontrollü olmayan tip II diyabeti olan kronik periodontitis hastalarında cerrahi olmayan periodontal tedaviye ek olarak yapılan diyod lazer ile cep dekontaminasyonu uygulamasının subgingival floradaki bakteriler Porphyromonas gingivalis Tannerella forsythia Treponema denticola ve tükürükte bulunan sitokinler IL 1 IL 6 IL 8 IL 10 ve TNF ile adezyon molekülleri ICAM ve VCAM seviyesi üzerine etkisinin incelenmesi amaçlandı Bu amaçla kronik periodontitisi olan 60 tip II diyabetik hasta iyi kontollü HbA1c 5 7 HbA1c 6 7 ve kötü kontrollü HbA1c 6 8 HbA1c 8 0 çalışmaya dahil edildi Test grubuna kök yüzeyi düzleştirmesi KYD ve ek olarak diyod lazer DL ile cep dekontaminasyonu yapılırken kontrol grubuna sadece kök yüzeyi düzleştirmesi yapıldı Başlangıç tedaviden sonra 1 ve 3 aylarda subgingival plak ve tükürük örnekleri alındı Subgingival plak örneklerindeki periodontopatojenler Real Time PCR ile ve tükürükteki sitokin ve adezyon molekülleri ELISA ile analiz edildi Her iki tedavi grubunda da klinik parametreler ve diyabetin metabolik kontrolünde kaydadeğer iyileşme izlenirken KYD DL grubu tek başına KYD grubuna göre daha iyiydi IL 1 seviyesi 1 ve 3 ayda cerrahisiz periodontal tedaviden sonra azalırken TNF seviyesinde 3 ayda artış izlendi Salya IL 6 IL 8 ve IL 10 seviyelerinde her iki tedavi sonrasında da anlamlı bir farklılık izlenmezken VCAM ve ICAM seviyelerinde tedaviden sonra artış izlendi ICAM daki artış sadece iyi kontrollü diyabetik hastalarda izlendi Pg Td ve Tf miktarı her iki tedavi grubundan sonra da kaydadeğer ölçüde azaldı Ancak bakteriyel azalma açısından tedavi grupları KYD ve KYD DL açısından bir fark gözlenmedi